We besluiten via de noordkant naar Millau te rijden; dat betekent over het viaduct. De omgeving is kaal en ruig, en na een ruime bocht doemen ver boven het dal de 6 pilaren voor ons op. Een absoluut waanzinnig gezicht! Hoewel de pijlers onder de brug veel langer zijn dan boven de brug is het aangezicht overweldigend. De windvangers aan de zijkanten zijn deels open waardoor het dal nog goed zichtbaar is. De tol van €5,10 is het meer dan waard.

Na boodschappen en tanken (€0,66/L) op naar de onderkant van het viaduct. Net Millau uit wijst een bordje op een 'grand vue' 5km' en 'rue dangereuse'. Een steil pad leidt tot boven op een berg, ver boven het dal. En hoewel dit een toeristenplaats betreft is het natuurlijk een perfecte locatie voor een foto.

In het bezoekerscentrum onder het viaduct wordt aan de hand van videobeelden en modellen de bouw uitgelegd. Hoewel het tot nu toe vrij rustig was met langenoten blijken er hier opeens meerdere Nederlanders de weg naar toe hebben gevonden. De brug zelf is, behalve hoog en indrukwekkend, vanaf hier minder fotogeniek, mede door de zon.

Vanaf hier werd de hoeveelheid zon echter ook minder. Slechts mondjesmaat prikt ze door de grote grijze stapelwolken, het blijft wel droog.
----
' Nog slechts op Lourdes mag ik hopen,
Waar kreupelen zien en blinden lopen...'
(Herman Finkers)

Tarbes ligt slechts 20 km van Lourdes, dus na het inchecken en eten was het tijd om eens een bezoek te brengen aan dit wereldberoemde bedevaartsoord. Pas tot aan de hekken van het heiligdom (kerk, plein, sanatorium, grot enz) hebben we niet het idee in een belangrijke plasts te zijn aanbeland. Ook het parkeren gaat eenvoudig, bijna voor de deur. Volgens de reisgids komen niet gelovigen niet binnen, maar dit blijkt geen probleem.
Gelovig of niet, het oord is indrukwekkend te noemen. Het enige dat opvalt is de drukte, of liver gezegd, de rust. Slechts een handjevol mensen delen de sereniteit hier, totdat een groep Engelsen de stilte verbreekt.

We lopen bijna ongemerkt, verscholen in een rots, het daadwerkelijke ' wonder' voorbij; in een spelonk onder de enorme kerk staat Maria vergezeld door een grote standaard kaarsen en een groepje gelovigen. Dit is de plek waarmee het allemaal begonnen is. En wie voorbij het -voor de meeste mensen het einddoel- wonder kijkt, ziet voornamelijk massa's; massa's mensen, massa's souvenirs, ik wil nog net niet massa hysterie zeggen. Feit blijft dat dit geheel iedereen moet raken, er heerst een bijzondere sfeer. Zeker wanneer om klokslag 21.00 een belangrijke processie begint. In het half uur daar voor stroomt de omgeving vol met gelovigen,al gauw enkele duizenden. Met Maria voorop volgen de bedevaartsgangers de route door het oord. De 'toeristen' kijken toe vanaf de trappen van de kerk...

...voor ons een mooie afsluiting van de dag, morgen; de Pyreneeen.