Persoonlijk
vind ik het fascinerend om te zien hoe gebeurtenissen en ervaring in je jeugd zo'n grote invloed hebben op je toekomst. Al zo lang ik mij kan herinneren namen mijn ouders mij mee naar de kust om daar de zomervakantie door te brengen. Nu nog kan ik me herinneren wat voor een gevoel het me gaf op dat ene moment, wanneer je na een lange wandeling boven op het laatste duin klimt, het gebulder luider en luider wordt en er een overweldigend panorama zich voor je ogen ontvouwt, het moment dat je het land ziet ophouden en naar een oneindige zee staart.
Toen ik in 1995 voor het eerst kennis maakte met de Bretonse kust was zowel de interesse voor deze streek als de fotografie gewekt. Het jaar daarop keerde ik terug, nu gewapend met een spiegelreflexcamera. Ik had toen echter nog niet kunnen denken dat deze streek zo'n bijzondere plaats in mijn leven zou innemen.
Hoewel de meeste mensen zullen denken dat wij echte Francofielen zijn is dat slecht deels waar. De laatste jaren zijn wij voornamelijk hier te vinden, maar dat heeft meerdere redenen. Ten eerste is de Bretonse streek een streek met een gehele eigen cultuur die meer doet denken aan het Keltische zoals dat in het Engelse Cornwall, Wales, Ierland of Schotland te vinden is. De oorsprong is dan ook het zelfde. Ten tweede biedt Frankrijk een prachtige natuur en biedt het ontelbaar veel variëteiten. Een onuitputtelijke bron van inspiratie.